اتوبان تبریز–سهند که دیماه ۱۳۹۹ با حضور وزیر وقت راه و شهرسازی و با هدف کاهش بار ترافیکی و کوتاهکردن مسیر میان تبریز و شهر جدید سهند افتتاح شد، قرار بود نشانهای از توسعه و ارتقای کیفیت زندگی ساکنان این منطقه باشد. اما اکنون، پس از گذشت حدود پنج سال از آن روز، یکی از ابتداییترین الزامات ایمنی جادهای—یعنی روشنایی—هنوز در بخش عمده این مسیر فراهم نشده است.
به گزارش سازه خبر، این آزادراه ۲۰ کیلومتری که روزانه هزاران خودرو بواسطه افزایش چشمگیر جمعیت شهر جدید سهند از آن عبور میکنند، شبها به مسیری پرخطر و هراسآور بدل میشود؛ مسیری که با اولین ریزش باران یا برف، عملاً به کابوسی برای رانندگان تبدیل میشود. نبود دید کافی، نبود علائم روشنایی و تاریکی مطلقِ بخشهای گستردهای از مسیر، احتمال وقوع حوادث مرگبار را بهشدت افزایش داده است؛ تا جایی که بسیاری از مردم، رانندگی شبانه در این آزادراه را «بازی با مرگ» توصیف میکنند.
با وجود پیگیریهای چندساله، هنوز مسئولیت تأمین روشنایی این مسیر بهطور کامل مشخص نیست. شرکت عمران شهر جدید سهند اعلام کرده است که در محدوده تحت مسئولیت خود—حدود ۴ کیلومتر از آزادراه—با نصب ۹۶ تیر چراغ، روشنایی را تأمین کرده است. اما روشنایی ۱۶ کیلومتر باقیمانده همچنان در ابهام است و مخشص نیست که متولی و مسئولیت ایجاد روشنایی در اتوبان تبریز – سهند با کدام ارگان و نهاد است که به نظر می رسد در این خصوص ادارهکل راهداری آذربایجان شرقی باید اظهار نظر کند.
این بلاتکلیفی نهادی، در حالی ادامه دارد که هر روز جان صدها راننده و خانوادههایشان در این جاده تاریک به خطر میافتد. آیا واقعاً تأمین روشنایی یک آزادراه مهم، پس از پنج سال، باید هنوز مسئلهای حلنشده و مبهم باقی بماند؟
انتظار افکار عمومی کاملاً روشن است:تعیین فوری مسئولیت، اقدام عملی برای روشنسازی مسیر، و ارائه گزارش شفاف به مردم.
تاریکی اتوبان تبریز–سهند تنها نماد نبود چراغ نیست؛ نمادی از ضعف هماهنگی دستگاهها، نادیده گرفتن حقوق شهروندان و بیتوجهی به استانداردهای ایمنی است. وقت آن رسیده است که این وضعیت پایان یابد، پیش از آنکه حادثهای تلختر از قابلجبران، بهای این تعللها شود.
دیدگاهتان را بنویسید